contact Doe ook mee! onze bloggers over nijmegen direct

Impressie van de Vierdaagsefeesten: WHAA-podium en het Valkhof

Eindelijk zie ik deze week de kans om naar mijn favoriete plek te gaan voor de Vierdaagsefeesten: het Valkhof. Het is een weerzien met oude bekenden, ploeteren door de modder – vooral voor de rolstoelers – en een lekkere bak herrie op de podia.

Op weg naar het Valkhof komen we vanaf de Grote Markt over de Burchtstraat. In een bushokje een raadselachtig en illuster figuur met een fascinerend instrument. Hij nodigt een voorbijganger uit het ding uit te proberen.

Klankbord

Het is eigenlijk een groot klankbord met gaten, een blok hout met gleuven, waar een diep geluid uit komt als je er met een hamertje op slaat. Ik stop niet lang genoeg om uit te vinden wat voor instrument het is. Wie het weet, mag hieronder reageren. Want nieuwsgierig ben ik wel.

WHAA

Omdat het gemakkelijker is via Kelfkensbos over het bruggetje het Valkhof te benaderen – ik ben in het gezelschap van een rolstoelgebruiker – komen we langs het podium van stichting WHAA. Daar begint net een band met het stemmen van de instrumenten. North East South West is een band die begonnen is als workshopband tijdens een Music Meeting onder begeleiding van Bruce van Mulier.

Het is aandoenlijk om deze jonge mensen op het podium te zien. De onervarenheid straalt ervan af. Ze bespelen hun instrumenten goed, het klinkt aardig, de zanger zingt soms vals, maar is oh zo charmant, dat je het hem vergeeft. Het is alleen jammer, dat de band maar niet op gang lijkt te komen. Ze spelen allemaal zo voorzichtig, dat het niet spettert. Af en toe met een solo van de trompettist, de drummer of de sax, belooft er wat moois uit te komen. Maar elke keer weer verzandt de muziek in eentonigheid. Jammer.

Valkhof

We lopen naar het Valkhof. Daar is het nog ongekend stil. Maar een paar minuten later begint op het podium van De Boog een band te spelen. Het schaarse publiek in het park gaat op het podium af met ons in het kielzog.

Udarnik

Udarnik speelt volgens de website van de Valkhof Affaire noise, rock en punk. En zo klinkt het ook. Een lekkere bak herrie van drie mannen in overalls. De drummer in een oranje overall. Hij gaat zo tekeer op zijn drumstel, dat hij “door zijn snaarvel heen” is gegaan. “Dus het volgende nummer zal alleen maar beter klinken, dan zou moeten”, zegt hij.

Wietlucht

Jong en oud geniet van deze band. Headbangend, swingend of gewoon met je stickie in de hand. Wat hangt er toch weer een heerlijke wietlucht in het park!

Synthesizerpop

Bart Constant is een band met twee mannen in luxe glanspakken en een meisje in een wit jurkje met zwarte polkadots. Op het eerste gehoor: synthesizerpop. Een speurtocht op internet leert: “technorockachtige muziek, een beetje elektro-style”. De muziek komt ijl over. Een beetje jaren ’80. De muzikanten zijn wel enthousiast en het publiek weet het wel te waarderen. Voor ons is het genoeg na een paar nummers. We horen in de verte Lada spelen op het podium van De Lift. Die muziek is meer naar onze smaak.

Lada!

“Niet uit Rusland, maar uit Arnhem! Geen auto, maar een band! Geen herrie, maar dromerige pop en ingetogen rock!”, laat de website van de Valkhof Affaire weten. Klopt. En het klonk goed. De bandleden nemen wel veel tijd voor het stemmen van hun instrumenten tussen de bedrijven door. Zanger Pieter Geukers: “Ik zeg: ‘Oscar, vertel even een verhaal. Ik moet even stemmen.’ Zegt hij: ‘Dank u wel!’ En daar blijft het bij. Wat is dat nou voor een verhaal!” Och, als het maar goed klinkt.