contact Doe ook mee! onze bloggers over nijmegen direct

Eva de Roovere galmt in Sint Stevenskerk

Wat is ze klein, wat zingt ze groots. Presentator Jan Douwe Kroeske torent boven haar uit. Niets doet vermoeden, dat daar op het podium een Stem staat.

Eva de Roovere. Haar stem is niet luid. Haar stem is niet krachtig. Maar grijpt desondanks aan. En dat is niet alleen maar te danken aan de echo in de Sint Stevenskerk. De galmende akoestiek helpt, maar de kracht van de stem van Eva de Roovere ligt in de zeggingskracht en in de subtiele intonatie van die Vlaamse tongval.

Cultuurbarbaar

Voor mij is Eva de Roovere een volslagen onbekende. Als cultuurbarbaar zie ik haar voor het eerst in de Sint Stevenskerk tijdens de Vierdaagsefeesten in Nijmegen. En ik ben verkocht. Ik houd niet van Nederlandstalige muziek, maar dit is gewoon mooi. In Nederland is zij vooral bekend van het nummer Fantastig Toch, vanwege de rapversie die is uitgebracht met de Nederlandse rapper Diggie Dex, die ik, als cultuurbarbaar, ook niet ken.

Mimiek

Tijdens haar optreden in de Stevenskerk is Eva in het gezelschap van drie muzikanten: Raf ‘Lazy Horse’ Timmermans voor onder andere gitaar, banjo en mondharmonica, Tim Vandenbergh voert de boventoon op zijn contrabas en Karel de Backer is de drummer. Meteen bij aanvang valt de mimiek van Tim Vandenbergh op. Hij plukt aan zijn contrabas en gaat volledig op in zijn muziek. Later op de avond weet hij kloppend op het hout van het grote instrument hele andere geluiden uit het ding te krijgen.

Persmuskieten

Het eerste nummer is melancholiek. De kerk is buiten de muziek vanaf het podium doodstil. Alleen het geklik van de persmuskieten verstoort de zware basgeluiden. De rest van de instrumenten haakt niet lang daarna in. De stem van Eva lijkt breekbaar en klein, net zoals zij uiterlijk overkomt. Maar ze sleept je mee in haar verhalen tijdens nummers als Rechttoe en Frontaal of Antwerpen. Het Franstalige lied Chocolat komt van een Engelse vriendin, zo vertelt ze. Het is meeslepend vrolijk en gaat vergezeld van subtiele geluidjes, waarvoor Karel de Backer zijn drumstel streelt en paait.

Galm

Als Eva de Roovere à capella zonder geluidsversterking zingt, helpt de galm van de Sint Stevenskerk mee het iele geluid naar de achterste rijen te dragen. Langzaam loopt ze al zingend van keyboard naar een microfoon, waardoor haar stem langzaam weer luider wordt. Van de tekst vang ik slechts “de tijd ontsnapt” op. Treffend.

Interactief

Na Fantastig Toch vraagt ze aan de zaal of er muzikanten aanwezig zijn. Ene Jetske – met op haar t-shirt Debby Harry van de band Blondie – mag het podium opkomen. Zij krijgt de kans een “solo” te spelen. Op een speeldoos! Wat dat betreft weet deze Belgische singer-songwriter haar publiek interactief te entertainen.

Kerk

Tijdens de tussenpauzes tussen de liedjes in mijmert ze over de kerk. “Mooie kerk. Niet zo bombastisch”, zegt ze. En vraagt zich af of sommige liedjes wel kunnen in een kerk. “Kan ik dat wel maken, vraag ik mij dan af. We zitten hier tenslotte wel in een kerk.” Maar dat weerhoudt haar niet te zingen over die jongen die haar moet helpen uit de nood. “Je moet me genezen, ook al ben ik niet ziek”, zingt ze. Achteraf zegt ze: “Dat was een beetje een vuil liedje voor in een kerk.” Het nummer Keizer van de Nacht weergalmt ook mooi na in dit gebouw. Ondertussen vergeet ik op te schrijven wat ik hoor en kan ik alleen maar luisteren.

Blasfemisch

Het concert eindigt met een à capella lied op het ritme van vingerknippende muzikanten en zangeres. Profaan. Blasfemisch. Met onder andere deze zin: “In elke kont dezelfde veren…” En weer bedenkt Eva: “Kan dit wel in een kerk?” Het publiek vindt duidelijk van wel, want het applaus is wederom oorverdovend. Wat wil je. Het concert is uitverkocht. Ongeveer 800 mensen zijn gekomen om deze Belgische te horen. Een kleine vrouw met een grootse stem. Eva de Roovere.