Alleen stadsmensen hebben hooikoorts. Van die types die bij de geur van koeien denken aan hun laatste vakantie; die een rat aanzien voor een muis; die het grappig vinden om Borculoooo te zeggen en coooolaaaa; die boeren alleen kennen van Yvon Jaspers.
Ik heb tot mijn elfde in de Achterhoek gewoond. Daar leefde ik weliswaar in een klein stadje maar wel praktisch naast het weiland. Ik kan me niet herinneren dat iemand daar hooikoorts had.
Via Deventer en Groningen ben ik in Nijmegen beland waar ik nu bijna een decennium woon. Een paar jaar geleden in mei begonnen mijn ogen te tranen. Niesbuien kwamen en gingen maar niet weg. Dat alles heb ik een paar seizoenen genegeerd: ‘Er is niets aan de hand, hoor. Echt niet.’
Inmiddels heb ik me erbij neergelegd dat ook ik hooikoorts heb. Braaf slik ik mijn pilletjes zodra ik rond Pinksteren mijn neus voel kriebelen en de eerste traantjes heb geplengd. Hooikoorts is dus toch niet alleen iets voor stadse watjes. Of ben er zelf een geworden?
Like this post? Post Comment, Download and Subscribe RSS
- GEPLAATST OP:
19 juni 2012 - EN REEDS:
806 Keer gelezen
09 mei 2013
07 mei 2013
04 mei 2013
03 mei 2013
01 mei 2013
{ 4 comments… lees ze hieronder of voeg er een toe }
Helaas, je hebt het niet helemaal begrepen hoe het werkt met hooikoorts. Als je het wil verbinden aan stads of plattelands, zou het eerder een plattelandsziekte zijn. Quotes van http://www.allergie-centrum.nl:
“Hooikoorts ontstaat niet zomaar. Men moet er een erfelijke aanleg voor hebben. Daarnaast moet men natuurlijk met pollen in aanraking komen. [...] Er moet dus voldoende aanleg en blootstelling zijn voordat een allergie zich kan ontwikkelen.” Op het platteland raak je toch net iets meer in aanraking met pollen dan in de stad.
Verder is het logisch dat je er pas later last van kreeg:
“Bij veel mensen begint de graspollenallergie tussen het 10de en 20ste jaar veel klachten te geven.”
Je kunt dus – net als ik – opgelucht zijn dat je geen stads watje bent. Hooguit een boerenpummel
Bedankt voor de feiten. Dat is een hele geruststelling! (denk ik)
Ik ben in Hatert opgegegroeid, toen de boerenzonen nog de meerderheid hadden op de jongens-school, de Kapelaan (Hol) de herdershond was en dat er 1 dokter (Ligtenberg) was en een cafeetje (tromp o.i.d.) en Hatert een eigen volkslied had.
De stad heeft Hatert opgeslokt net zoals Neerbosch, Hees, Lent.
Dan wordt je stadse, niets aan te doen.
Zoals je omschrijft zou je last kunnen hebben van stadsziektes zoals stofmijt of andere stadsziektes, of misschien is het gewoon ontwenning van het platteland.
Ik woon in Dukenburg en ik rij nog net niet op de trekker door de wijk maar werk veel met zwaar tuingereedschap waar stadse nog niet mee om kunnen gaan, zeis, kettingzaag, boomzagen van 30 cm, met de enkels lekker in de modder en in de verte de geur van koemest uit de richting van de Diervoort.
Waar elke bij en hommel levensgevaarlijk is en elke plant onkruid. Ondanks dat sommige onkruiden nodig zijn om het land te verbeteren en bijen zorgen voor de bestuiving van planten die weer voor ons voedsel zorgen.
In de moderne termen zou je in therapie moeten, zelf zeg ik terug naar het deel-feest en “sterren” tellen.
Of je een stadse bent of een plattelander hangt misschien niet zozeer af van de plek waar je woont, maar van wat je je voelt. Ik woon nu al zo lang in de stad dat ik me allang geen plattenlander meer voel.
Het is ook maar hoe je het bekijkt. Voor bepaalde randstedelingen wonen er ten oosten van Utrecht alleen maar boeren…