Tweede Pinksterdag. Derde Music Meeting dag. Eigenlijk zou ik hier een stukje moeten schrijven over alle optredens die vandaag bij de Music Meeting voorbij kwamen.
Maar dat komt nog wel een keer. Dit stukje gaat over mijn nieuwe liefde: Amira.
De dag begon niet echt soepel vandaag, om redenen die ik hier even in het midden wil laten. Feit is dat ik pas om vier uur op mijn fiets richting Brakkenstein zat, ruimschoots te laat voor het eerste optreden dat ik wilde gaan zien: Amira. Wat ik over haar las was veelbelovend. Ouderwetse Bosnische levensliederen (de Sevdah), maar dan gemoderniseerd. Deze modernisering verdeelde luisteraars in twee kampen: de “puristen” die vonden dat ze de traditionele liederen verpestten, terwijl anderen laaiend enthousiast waren.
Foto: Peter Verweij, Nijmegen
Nog nahijgend van het harde fietsen wist ik om tien voor half vijf aan te schuiven bij het optreden. Positie kiezen, fotootje maken. Sfeer opsnuiven. Inventariseren. Al die dingetjes die ik doe als ik ergens binnen kom waar ik een item over ga schrijven. Tien minuten later had ik mijn checklist afgewerkt. Even zitten en even de ogen dicht.
En toen kwam Amira pas echt goed binnen. Dat ze zuiver kon zingen had ik allang op mijn lijstje afgevinkt, maar de echte kwaliteit van deze Bosnische dame vereisen en verdienen je volle aandacht. Met een minimum aan begeleiding en een maximum aan stembeheersing brengt Amira geen liedjes, maar onversneden emotie.
Geen idee wat ze zingt, maar bij mij raakte ze duidelijk een gevoelige snaar. Haast met tranen in de ogen heb ik de rest van het optreden (dat tot mijn vreugde wat langer duurde dan ik eerst dacht) uitgezeten. En dat Amira’s stemgeluid niet het enige betoverende aan het optreden was, blijkt uit de opmerking die Rahil (30) tegen me maakte: “Amira heeft een hele mooie stem, maar ook een hele goede pianist”,om daar iets later aan toe te voegen: “Eigenlijk heb ik vooral naar de piano geluisterd.” Of ze daarin gelijk heeft, geen idee. Want ik was gebiologeerd. Laat mijn vriendin het niet horen, maar ik ben een beetje verliefd.
Amira kreeg een staande ovatie van de zaal. En eigenlijk deden we haar daarmee nóg tekort.
Like this post? Post Comment, Download and Subscribe RSS
- GEPLAATST OP:
28 mei 2012 - EN REEDS:
872 Keer gelezen
10 mei 2013
09 mei 2013
07 mei 2013
04 mei 2013
03 mei 2013
{ 1 comment }
Brrr.. Puristen. Wat heb ik daar een broertje aan dood. Het enige wat voor mij puur moet zijn is whisky en chocolade.
Mooi verslag van hoe muziek binnen kan komen.
Comments achterlaten is niet mogelijk.