contact Doe ook mee! onze bloggers over nijmegen direct

Op het puntje van mijn stoel bij voordrachtsfestival SSgN

Kan iets altijd bestaan hebben zonder een begin? Kan Iets uit het Niets komen? Afgelopen donderdag was de SSgN op zoek naar antwoorden en vragen over Verlichting en kwam op de proppen met een sterk staaltje cabaret-en theatertalent in de Lindenberg.

De voorstelling van De Stedelijke Scholengemeenschap Nijmegen kenmerkte zich door aanstormend cabarettalent, originele theaterbeelden, fysiek spel en een uniek decor van paspopbustes getooid met lampekappen. De spelgrage dames die de introductie verzorgen en daarmee meteen al een lach bij het publiek teweeg brengen, vertelden niets teveel: het werd een veelzijdige voorstelling met humor, verwondering en inhoud.

Allereerst werd het publiek onderwezen over de gedichten van Hieronymus van Alphen. De juf, gespeeld door Isa, heeft een aangename en expressieve toneelpersoonlijkheid en een goed tekstbegrip. Als ze later in de voorstelling ook nog eens laat zien over een uitstekende zangstem te beschikken die de lagere tonen opzoekt en bereikt , is duidelijk dat deze dame gemaakt is voor het podium.

Ook podiumbeest Barend blinkt uit in zijn spel en improvisatievermogen. Hij speelt moeiteloos een macho, een klungel en een vampier en laat zien dat ook dans hem niet vreemd is. Een van de hoogtepunten van de avond is de scène die door Barend en Maarten zelf is geregisseerd en vormgegeven. Hier wordt een slapend kind lastiggevallen door een lamp.

De Dwaallichtjesdans door de Dansplusklas is betoverend en origineel in met name de kostuums die uit licht bestaan. Op de kleding van de dansers zijn lampjes geborduurd die in groepsformatie letters en zinnen vormen.

Ontroerend is de dialoog die op verzoek van de twee acteurs geschreven blijkt te zijn door een van de docenten Nederlands. ‘Wie heeft jou opdracht gegegeven deel van mij te zijn?’ legt de universele worsteling van de mens bloot die met zichzelf in het reine tracht te komen en zo de Verlichting hoopt te bereiken. Goed gespeeld.

Professor Lichtenstein die nogal eens zijn tekst kwijt is, blijft overeind door in zijn rol te blijven en dan maar een verstrooide professor te zijn. Hij leert het publiek over de 18^e eeuwse denkers en de vier dimensies (als het er al niet meer zijn), tevens over tijd en ruimte. Zijn Duitse accent kan wat overtuigender al is het Nimweegs ook niet onaardig.

De voorstelling van de SSgN zette aan tot denken, ontroert, maakte me aan het lachen en nam me mee. Deze groep acteurs laat zien dat individueel talent in groepsverband des te sterker uit de verf kan komen door middel van aanvullen en aanvoelen. De Verlichting is expliciet en naar voren gekomen in de behandeling van wetenschap, poëzie, letterlijkheden en decor. Heel graag gezien!