Het zat vol, de 20e februari in filmzaal 4 van Lux. Het lijkt erop alsof het sinds een paar maanden langzaam maar zeker steeds drukker wordt tijdens de Sneak preview. Zou dat liggen aan het feit dat de prijskaartjes weer op het oude prijsniveau worden verkocht, of komt het vooral doordat de films die de laatste tijd in de Sneak verschijnen zo een bijzonder hoog niveau hebben?
Als het dat laatste punt is, dan werkt de film van deze week,“Intouchables”, zeker mee aan het promoten van de wekelijkse Sneak preview. Schrijvers/regisseurs Olivier Nackache en Eric Toledano hebben ruim 112 minuten Franse film gecreeërd. Mijn eerste gevoel toen ik de combinatie “Franse film” en “112 minuten” hoorde was niet onverdeeld positief, maar werd snel weggenomen door de eerste scene: een soort van achtervolgingsscene door Parijs, maar dan net even anders. Daarmee was de toon voor deze prachtfilm gezet.
“Intouchables” draait om twee mannen, uit geheel verschillende werelden. Phillippe is een aristocraat. Een man die “oud geld” uitstraalt in alles wat hij doet en alles wat hij bezit. Maar ook een man die vanaf de nek omlaag verlamd is door een paragliding ongeluk. Driss is het tegengestelde. Op 8-jarige leeftijd uit Senegal gehaald om bij zijn oom en tante te wonen in één van de Parijse banlieus. Driss heeft een strafblad, is werkloos en ook in de familie loopt het niet allemaal soepel. Overdag hangt hij rond op straat en af en toe solliciteert hij ergens om aan zijn sollicitatieplicht te voldoen en zijn uitkering zeker te stellen.
Zo komt hij in het chique huis van Philippe terecht, die een lange ronde gesprekken voert om een nieuwe verzorger/verpleger in te huren. Driss valt hem op, doordat hij geen blad voor de mond neemt. Al die andere sollicitanten spreken OVER Philip, maar niet met hem, op een manier waaruit hij vooral het gevoel krijgt niet volwaardig mee te tellen. Driss doet niet moeilijk, neemt hem in de maling en behandeld hem gelijkwaardig. Dus de aristocraat besluit de zwarte jongen uit de ghetto in te huren.
De mannen raken bevriend en, zoals dat gaat in films, leren het een en ander van elkaar. Dit zou een zwaar thema kunnen zijn, maar Francois Cluzet (Philippe) en Omar Sy (Driss) zijn een perfect duo om deze rollen met de nodige humor neer te zetten. Zo leert Driss de aristocraat de geneugtes van wiet kennen en neemt voert hij zijn rolstoel op, zodat hij mee kan hardlopen. En Philippe leert Driss klassieke muziek en moderne kunst kennen.
Door de vele bijzonder lachwekkende dialogen en voorvallen vlieg je door de film heen. De thema’s vriendschap, oprechtheid en integratie worden niet al te expliciet gemaakt, waardoor ze later juist des te beter bij je bezinken.
is een prachtige film, die dwars door de lagen van de maatschappij en afkomst heenknalt. Een film vol hoop en menselijkheid. Een vat vol humor, met een einde dat je allang ziet aankomen, maar desalniettemin erg ontroerd.
Aanrader!
Like this post? Post Comment, Download and Subscribe RSS
- GEPLAATST OP:
22 februari 2012 - EN REEDS:
1.009 Keer gelezen
04 mei 2013
03 mei 2013
01 mei 2013
30 april 2013
29 april 2013
{ 1 comment… lees het hieronder of voeg er een toe }
Ik heb deze week “Intouchables” gekeken. Geweldig mooi film waarvan de acteerwerk, dialogen en soundtrack prachtig samen komen op het grote scherm. Een echte aanrader!